Betsy. - Nee.
Pas op, hij is vlak achter je.
Zakken daar vooraan.
Sorry. - Ik zal je pakken, Betsy.
Rennen, Betsy.
Zij kan nooit een vampier voorblijven.
Niet luisteren, Betsy. Je kunt het, nooit opgeven.
Zijn we er al?
We moeten nog een paar uur, Bonnie. Ga maar weer slapen.
Help. Doe de deur open.
Niemand kan je nu nog helpen, Betsy.
Saai. - Heb geduld.
Alle goede horrorfilms beginnen traag.
Ze zijn zo opgebouwd dat...
Alsjeblieft, laat mij er in.
Tactiek, Betsy.
Zoek iets om jezelf mee te verdedigen.
Dat is het. - Technisch gezien is dat waardeloos.
Iedereen weet dat alleen een houten staak door het hart een vampier doodt.
Alleen een katje. Klassieke misleiding.
Een kat? Kom op, dat is niet eng.
Help. Haal mij hier uit.
Jessie. - We moeten haar er uit halen.
Jessie. Hoor je mij?
Iedereen, op drie.
Eén, twee, drie.
Jessie?
Wat is er met Jessie?
Ze heeft jaren in een doos opgesloten gezeten.
Ik kon niet...
Ik kon geen uitweg vinden.
Mam, mag ik mijn speelgoed mee?
Een motel langs de weg is één van de doorsnee locaties in een horrorfilm.
afgelegen, geïsoleerd, alledaags.
Een warme omgeving om de achterdocht van het publiek te verminderen.
Ik verwacht elk moment dat ze de beheerder vragen of ze mogen telefoneren.
Mag ik van de telefoon gebruik maken? Onze auto heeft een lekke band.
Precies op tijd.
Alles is goed, Jessie, je bent in veiligheid.
We zijn weer onderweg voor je het weet. Wat gebeurt er nu, Trixie?
Ze is nog met de garage aan de telefoon.
6 uur 's morgens? Dat is het vroegst dat u kunt komen?
6 uur 's morgens? Moeten we vannacht hier blijven?
Maakt mij niet uit waar we zijn, zolang ik niet alleen daar in moet.
Als u tekent in het gastenboek,
en ik wil graag een creditcard zien voor de gegevens.
Eens zien, ik geef jullie kamer zeven.
We hebben hier een klein gezegde,
In het Sleep Well Motel, zult u zeker...
goed slapen.
Volgens mij slapen ze. - Eindelijk.
Potato Head, wat ga je doen? - We zijn in een motel.
Ik wil de voorzieningen bekijken.
Je weet wel, de gratis spullen.
Zeepjes, badmutsjes, shampoo...
Conditioner? - Ik zou niet weggaan, als ik jou was.
De eerste die vertrekt, gaat er aan. - Potato Head, ga niet weg.
Een motel is een van de eerste plaatsen voor speelgoed om kwijt te raken.
Wees niet zo bang, niemand raakt kwijt.
En ik heb Hamm beloofd iets leuks mee te nemen.
Wacht, waar gaan jullie heen?
We gaan de gratis dingen zoeken.
En als er iets met die aardappel gebeurt, wil ik het niet missen.
Jongens, laten we in de tas blijven.
Buzz, ik ga achter hen aan. Jij neemt Potato Head.
Gesnapt. - Wacht, niet gaan.
Geen zorgen, Jessie. Ik ben zo terug. - Buzz...
Jongens, waar zijn jullie?
Jessie, wat is er, alles goed? - Buzz, waar is iedereen?
Geen zorgen, we zijn allemaal hier.
Daar is Woody, Pricklepants, Trixie, Rex, waar is Potato Head?
Zo begint het...
Pricklepants, dat is niet hulpvaardig.
Ik zeg alleen dat dit vrij gebruikelijk is in dit soort films
een argeloos karakter die afdwaalt en dan verdwijnt.
Hij kan niet verdwenen zijn. - Misschien spookt het hier.
Spookt het hier? - Tuurlijk niet.
Iedereen weet dat spoken niet bestaan. - Eigenlijk...
volgens mijn internet onderzoek... - Hoogst onwaarschijnlijk.
Er moet een rationele verklaring zijn.
We moeten ons in groepjes van twee verdelen. Iedereen let op zijn partner.
Als er iets mis gaat, roep dan.
Ik heb ergens in getrapt.
Wacht eens.
Wat is het? - Walgelijk.
Als dit een film was,
zou ik zeggen dat het slijm van de metamorfose van het wezen was.
Wat het ook is
Potato Head heeft er in gestaan, en heeft een spoor nagelaten.
Als we het volgen, moet het direct naar hem leiden.
Zeg, jongens... - Nee, Trixie niet doen.
Trixie.
Trixie? - Potato Head?
Dit kan de grens zijn. Iedere film heeft er een.
Zodra de held die overschrijdt, is er geen weg meer terug.
Rex, opschieten. - Ik kom al.
Nu moeten we een weg naar beneden vinden.
Zo lukt het ook. - Sorry.
Is iedereen in orde?
Die kant op. - Iedereen dicht bij elkaar blijven.
Wat gebeurt er nu?
Dit zou het stuk zijn waar de karakters worden gescheiden,
en dan één voor één gegrepen worden.
En wat gebeurt er daarna?
Waar is Pricklepants? - Hij was hier net nog.
Wat moeten we nu doen? Hij weet als enige wat er aan de hand is.
Wacht, luister.
Ik denk dat we het kwijt zijn.
Het is daar.
Daar.
Ik kan het zien.
Het staart ons recht aan.
Het is de arm van Potato Head.
Wacht, het lijkt of het ons iets wil vertellen.
Wat is er, kleine vriend? - Ik denk dat hij handsignalen gebruikt.
Het is het nummer één. - Nee. Eén letter.
Eerste lettergreep...
Er was eens... - Eén plus één is één.
Misschien wijst hij omhoog.
Omhoog, natuurlijk.
Kun je de hand doorgeven?
En nu?
Door de deur, en rechtsaf. - Weet je dat zeker?
Volgens mij wijst de hand naar links.
Hier.
Kijk hier. - Hallo?
Jongens, wacht.
Woody. Buzz.
Stilte, soldier. Je leidt ze regelrecht naar ons.
Dit is geen veilige plek voor speelgoed.
Combat Carl zal nu zijn hand weghalen.
Eén gil, en het is gebeurd. Begrepen?
Combat Carl heeft dingen gezien.
Vreselijke dingen.
Combat Carl heeft geleerd...
je moet in beweging blijven, anders vinden ze je.
Ben jij Combat Carl?
Het enige wat Combat Carl laat volhouden,
is de gedachte dat hij ooit zijn eigenaar terug ziet, Billy...
voor een laatste keer.
Je kunt beter terugkeren, anders zie je je eigenaar nooit meer terug.
Maar ik moet mijn vrienden zoeken.
Dit gebeurt als je je vrienden zoekt.
Hoorde je dat?
Hij heeft ons gevonden, we zitten in de val.
Combat Carl geeft het nooit op, Combat Carl vindt een uitweg.
We moeten weg, ben je er klaar voor? - Wat? Nee.
We gaan op drie. Eén, twee, drie.
Pak m'n arm.
Carl, wacht.
Carl.
Vergeet Combat Carl, rennen.
Laat me los, grote bullebak.
Laat mij direct los.
Bedankt.
Was allemaal leuk.
Ziet er oud uit.
Is vast iets waard.
Prachtige vonst, Mr. Jones.
Hij is weg, alles veilig.
Jessie.
Buzz. - Wat ben ik blij dat je veilig bent.
Goed te zien dat je hier heel bent aan gekomen, cowgirl.
Carl.
Combat Carl wil je graag voorstellen aan zijn één-derde lange tegenhanger
Combat Carl Junior.
Mevrouw. Sorry dat ik het feest verstoor, maar we hebben een strak schema.
Pocketeer, jij bent.
Pockets paraat.
LEGO Bunny, nu.
Enig teken van de man of hagedis? - Nee, Sir. Gebied is vrij.
Old Timer, hoe staat het er voor?
Sir, hij is vertrokken... zo'n 90 seconden.
Ik denk dat hij elk moment kan terugkeren.
We proberen het nog eens.
Driemaal is scheepsrecht. - Je kunt het, Junior.
Rustig, voorzichtig nu...
Ik heb het bijna.
Nee... - Sassafras.
Dat was de laatste.
Dat betekent... Ik ben de vlgende.
Zie je het niet? Ik ben de laatste van de Fastener Four.
Kijk. Ritsenman, Drukknoper, Snelstrikker... Ik ben de volgende.
De volgende... - Verman jezelf. We vinden er wel wat op.
We komen hier wel weg. In dozen.
Wat? - Jessie, niemand gaat in een doos.
We vertrekken samen. - Je hebt een bod.
Pez Cat, wat zie je? - Het is moeilijk te zien...
Maar het lijkt op een cowboy.
Eens zien wat de volgende is.
Tweeduizend dollar?
Jones. Dit geloof je niet.
Goede reis, cowboy Andy.
Alsof je snoep van een baby afpakt.
Hij kan er toch wel uitkomen?
Ik heb geen idee.
Wat begon als een klassieke horrorfilm is veranderd in een tragedie.
Ik kan niet geloven dat we Bonnie nooit meer zien.
Combat Carl zou graag zijn eigenaar Billy...
nog eenmaal zien.
We vinden wel een uitweg, Carl.
U kunt beter opschieten, Sergeant.
De zon kan elk moment opkomen.
U heeft een bod. - Jongens, in positie.
Juist, kom maar binnenrollen, geld.
Wie is het dit keer? - Ik kijk al.
Nee, hij staat al op.
Jonesy. We hebben nog een goudmijn.
Volgens mij ga jij een reisje maken.
U heeft een gast met een lekke band?
Juist. Kom maar mee, ik wijs de weg.
Goed, hij is weg.
Het lukt niet, ik ben niet lang genoeg.
Ik haal Woody, samen kunnen we bij de klink.
Goed plan, Jessie. - Er is iemand aan de deur.
Die op de toonbank moeten ook mee.
Ik moet twee keer lopen.
Woody.
We moeten een plan B hebben. Laat je hersenen kraken, jongens.
Ik weet het. Ze rent vliegensvlug naar het busje.
Het is klaarlichte dag. En ze zal het nooit op tijd halen.
Wat moet ik doen? Nu verdwijnen we allemaal in een doos.
Dat is het. Jessie, zeg dat nog eens?
Wat? We verdwijnen allemaal in een doos?
Niet wij, jij. Jij verstopt je in een doos.
Nog even en de bezorger komt die deur weer door
en neemt de andere dozen mee, en jij kruipt in één ervan.
Alleen zo kan je Woody bevrijden. - Echt niet, dat kan ik niet.
Ik wil niet meer in een doos terchtkomen. Ik kan het niet.
Er moet een andere manier zijn. - Dit is de manier.
Hou je hoofd erbij, soldaat.
We hebben geen tijd meer en jij bent onze enige kans.
Nee, ik kan het niet.
Jesse, luister.
Denk aan je training. - Ik heb geen training gehad.
Vergeet het. Als Combat Carl in de problemen zit,
zegt hij tegen zichzelf: Combat Carl geeft nooit op...
Combat Carl vindt een uitweg. Herhaal mij nu.
Combat Carl geeft nooit op... - Jij bent Combat Carl niet.
Jessie geeft nooit op. Jessie vindt een uitweg.
Ik hoor je niet. - Jessie geeft nooit op.
Jessie vindt een uitweg.
En nog iets. Doe zachtjes.
Ik probeer het.
Word wakker, je bent vrij.
Wie durft Transitron te doen ontwaken?
Ik heb deze doos nodig.
Transitron is vrij?
Precies. Pak mijn hand.
Hoe kan ik u ooit terugbetalen?
Plak het dicht.
Oké, daar gaat ie.
Wacht, niet dichtplakken dan kan ik er niet meer uit.
Sluit de flappen en zet die doos er op, dan blijft hij dicht.
Weet u dit zeker.
Nee, niet echt.
Bij de geest van Glavitron, u zult herinnerd worden.
Transitron, verspreiden.
Het plan lijkt te werken.
Voor zover gaat het goed.
Alweer plakband vergeten?
Wat, nee.
Ze zit gevangen.
Vergeet het, we komen hier nooit weg.
Jessie geeft nooit op. Jessie vindt een uitweg.
U kunt weer de weg op. - Hartstikke bedankt.
Vergeet je tas niet, Bonnie. We vertrekken over twee minuten.
Pardon, ik moet er langs.
Jessie geeft nooit op. Jessie vindt een uitweg.
Woody.
Jessie, hier.
Het duurt te lang, ik denk niet dat ze terugkomt.
Geduld.
De karakteristieke film structuur dicteert dat het altijd het donkerst is...
Hou eens op, het leven is geen film, ze komen nooit terug.
Kijk, ze zijn terug.
U wilt uitchecken?
Ik hoop dat u een goed verblijf heeft gehad.
Dat hebben we, bedankt.
Kom Jessie, we gaan. - Mam, gaan we nu naar oma?
Zomede, lieverd.
Bonnie.
Klim op mijn schouders, en... Jessie?
Wat doet ze? - Ze gaat op het gordijn af.
Dat hoort niet bij het plan.
Jessie.
Mijn hand. - Zie je, ik zei het toch.
Perfect.
Ik durf niet te kijken.
Pak me dan.
Bedankt voor uw verblijf bij Sleep Well.
Mijn speelgoed.
Nee, meisje.
Daar mag alleen personeel komen.
Daar mag je niet komen.
Is dat het speelgoed van mijn dochter?
Jessie.
Die zouden van haar kunnen zijn.
Het was een klein misverstand. - Ik zou de politie moeten bellen.
De politie? Die hoeft er toch niet bij gehaald te worden?
Kom Bonnie, we vertrekken.
Wilt u ze misschien verkopen? Weet u wat...
ik bied honderd dollar voor de cowboy.
Wat wilt u er voor hebben? Tweehonderd?
Het nawoord. We zijn terug op de locatie waar het allemaal begon.
Nooit gedacht dat ik de achterbak zou missen.
Het is je gelukt, Jessie. Je hebt ons allemaal gered.
Jessie gaf het niet op. Jessie vond een uitweg.
En Woody wil graag bedankt zeggen.
Heeft iemand Potato Head gezien?
Wat? Nee. - Jeetje...
Het monster is teruggekeerd om een laatste slachtoffer te eisen.
Nee, hij is daar. - Ik ben zo blij je terug te zien.
We zullen nooit meer gescheiden worden.
Verdorie.
Lachende groep: een teken dat het ergste is geweest
en de film nadert zijn einde.
Is dit het einde?
Juist. Volgens mij zullen ze zo de aftiteling tonen.
Transport is gearriveerd.
Je hebt de kat gehoord, we gaan.
Bedankt, vriend.
Volgende halte, Billy's huis.
Mr. Jones.
Kijk eens knul.
Welkom bij Sleep Well, hoe kan... - Bent u de manager?
Ik?
Nee, ik ben de manager niet.
Weet u wat, ik ga hem halen.
Ik zei toch de sleutels niet te laten zitten.
We hebben een voortvluchtige.